Maker/taker ücreti

Maker/taker ücreti, bir emrin piyasaya likidite ekleyip eklemediğine ya da mevcut bir teklif ile hemen eşleşip eşleşmediğine göre belirlenen işlem maliyetidir.

Maker emri gönderildiği anda karşılık bulmaz ve emir defterinde bekler. Böylece başka bir katılımcının kabul edebileceği yeni bir alış veya satış seçeneği ekler. Taker emri ise mevcut bir teklifle hemen eşleşir ve o likiditenin bir bölümünü kullanır. Bu modeli kullanan platformlarda iki tür işlem için farklı oranlar görülebilir; kesin koşullar hizmete ve seçilen işlem çiftine bağlıdır.

Kripto varlık değiştirirken bu ayrım, aynı tutardaki iki işlemin neden farklı maliyetlere sahip olabildiğini anlamaya yardım eder. Belirli bir fiyatı beklemek ile hemen bir kotasyonu kabul etmek aynı şey değildir. Görünen ücret de tek maliyet değildir: spread, ağ ücreti ve işlem sürerken fiyatın değişmesi alınan nihai miktarı etkileyebilir. Bu nedenle yalnızca yüzde oranına değil, gönderilen tutar ile tahmini alınacak tutara birlikte bakmak gerekir.

Örneğin bir kişi Zest'te USDC'yi ETH ile değiştirmeyi seçip devam etmeden önce kotasyonu inceleyebilir. Anında tamamlanacak bir kotasyonu onayladığında, işlem ortağının o anda sunduğu likidite kullanılır; kullanıcı kendi adına emir defterine bekleyen bir emir yerleştirmez. Onay ekranı, fonlar gönderilmeden önce tahmini alınacak miktarı ve gösterilen maliyetleri kontrol etmeyi sağlar.

Maker/taker modeli özellikle limit ve piyasa emirleri olan gelişmiş işlem platformlarında yaygındır. Basit bir takas akışında bu terimler görünmeyebilir; yine de anlık kotasyon ile belirli bir fiyatı bekleyen emir arasındaki fark önemlidir. Bu açıklama yatırım veya işlem tavsiyesi değildir.

Kotasyonun geçerlilik süresi ve ağın işlem gereksinimleri de sonucu etkileyebilir. Kullanıcı, işlemi onaylamadan önce ekrandaki varlıkları, ağı ve tahmini teslimatı yeniden kontrol etmelidir. Bu kontrol, farklı hizmetlerin ücret yapılarını kıyaslamak için de daha sağlıklı bir başlangıç sağlar.